Anneke Meulenveld (24), masterstudent Arbeidsrecht aan de UvA, studeert deze zomer af en volgde het laatste half jaar een zogenaamd duaal traject.

Vertel, wat houdt dat in, duaal studeren?
"Duaal studeren wil zeggen dat je voor een periode van vier à zes maanden voor vier dagen in de week gaat werken bij een juridisch bedrijf of instelling en één dag in de week verplichte cursussen van de faculteit volgt. Het traject wordt ook wel Lerend Werken Werkend Leren (LWWL) genoemd. Op je werkplek verricht je in opdracht van de organisatie waar je geplaatst wordt een juridisch onderzoek. Over het algemeen loop je daarnaast ook mee in de praktijk van de medewerkers. Zo wordt het doen van onderzoek, leren en werken gecombineerd. Het leuke eraan is, is dat je geen stagiaire bent, maar medewerker, met de extraatjes die daarbij horen zoals vrije dagen en een salaris. Ik werkte dus vier dagen in de week, van maandag tot en met donderdag, en op vrijdag volgde ik met een stuk of tien andere duale studenten verschillende cursussen. Zo hebben we onder andere les gehad in schrijfvaardigheid en rechtswetenschappelijk onderzoek, maar het meest interessant vond ik de cursus presenteren. Doodeng, maar heel goed om dat te oefenen! Aan het einde van het traject moet je namelijk verplicht je onderzoek presenteren op de werkplek."

Is er een selectie om mee te mogen doen aan het duale traject?

"Ja, tenminste aan de UvA wel. Er mogen zo'n twintig studenten per jaar meedoen en die worden geselecteerd door de universiteit. In eerste instantie schrijf je een sollicitatiebrief en daarop volgt een gesprek met een professor van de rechtenfaculteit. Ik heb ongeveer drie kwartier bij hem aan tafel gezeten en dat was een heel leuk en prettig gesprek. Gekeken wordt naar je drijfveren om een dergelijk traject te volgen en de organisaties waar je geplaatst zou willen worden. Na dat gesprek hoorde ik dat ik mocht deelnemen aan het duale traject en toen ging de universiteit op zoek naar een geschikte opdracht. Omdat ik graag op arbeidsrechtelijk gebied een opdracht wilde doen, kwam ik terecht bij advocatenkantoor Stibbe, waar toevallig een onderzoeksvraag lag met betrekking tot de privacy van werknemers.

Bij Stibbe werd ik vervolgens uitgenodigd voor een gesprek, waarbij een recruiter, een senior medewerkster en een partner van de sectie Arbeidsrecht aanwezig waren. Ik wist niet goed wat ik van het kantoor moest verwachten, ik kende er niemand en had er weinig over gehoord, maar het gesprek beviel me eigenlijk wel. Het is natuurlijk altijd spannend of de mensen aan de andere kant van de tafel het ook wat vonden, maar een paar dagen later hoorde ik dat ik meteen mocht beginnen."

Hoe verliep de eerste tijd?
"Goed. De eerste dagen kijk je een beetje rond en maak je kennis met iedereen. Ook kreeg ik een aantal cursussen, bijvoorbeeld over de bibliotheek en het computersysteem. Ik deelde met iemand een kamer dus dan heb je meteen aanspraak. Ik had al eerder een student-stage gelopen, bij Dirkzwager in Arnhem, en daar had ik een kamer voor mezelf. Ik heb nu gemerkt hoeveel gezelliger, maar ook leerzamer het is om een kamergenoot te hebben. De eerste tijd twee maanden zat ik bij de Professional Support Lawyer op de kamer en de laatste twee bij mijn begeleidster, een senior medewerkster. Je krijgt dan ook heel veel van de praktijk mee, van de manier waarop advocaten werken en je hebt veel meer aanspraak, ook van andere medewerkers dan je kamergenoot, dan wanneer je alleen zit."

Hoe is het kantoor je bevallen?
"Goed! Voordat ik op gesprek ging, was ik wel ietwat sceptisch over het kantoor zelf, het was niet een kantoor waar ik zelf aan gedacht zou hebben. Maar meteen tijdens het sollicitatiegesprek veranderde ik van mening. Ik kan in principe alleen oordelen over de afdeling Arbeidsrecht, maar daar heb ik het erg naar mijn zin gehad. Leuke mensen, gezellig, de deuren staan open. Ik vond het jammer dat de dag dat ik cursussen moest volgen op de universiteit op de vrijdag viel. Zo miste ik de dag van de borrel. Ik ben er wel een paar keer naar toe gegaan vanuit de cursus, maar dat doe je gewoon niet elke week. Ik heb dus niet erg veel mensen van andere afdelingen ontmoet, maar de keren dat ik op de borrels was, was het er erg gezellig! Ook ben ik mee geweest naar de Jonge Balie borrel in Wildschut, erg grappig. En we zijn een paar keer uit eten geweest met de mensen die dat leuk vonden. Elke student-stagiair krijgt aan het einde van de stageperiode een budget om bij wijze van afscheid iets leuks te gaan doen. Een goede manier om mensen eens anders te spreken dan op kantoor.
Wat ik ook leuk vond, was dat er twee keer per week een lunch is met de praktijkgroep; op maandag een tijdschriften- of jurisprudentielunch, waar iedereen af en toe iets moet vertellen over recente ontwikkelingen. Op donderdag was er de praktijkgroeplunch, waar gepraat werd over organisatorische zaken als de verdeling van het werk, de nieuwe zaken, de werkdruk etc."

Hoe is het werk/het onderzoek je bevallen?
"Ik zat in principe drie van de vier dagen aan mijn onderzoek en zocht de vierde dag dingen uit voor de medewerkers. Dat was op zich wel lastig te organiseren, want advocaten hebben natuurlijk niet alleen op bijvoorbeeld de dinsdag een uitzoekklusje voor je. Zo had ik soms dus niets voor de advocaten te doen en op andere momenten kwam iedereen tegelijk en moest ik toch nee zeggen omdat ik ook echt aan mijn onderzoek moest werken. Maar ja, ik heb toch wel aardig wat meegekregen van wat de advocaten er doen, dus dat is leuk. Vooral van je kamergenoot zie je veel over hoe alles reilt en zeilt.
Het onderzoek is me ook goed bevallen, de eerste paar weken zat ik wel eens vast met het onderwerp. Met het afbakenen heb ik de meeste moeite gehad. Ook vond ik steeds meer en meer informatie; op een gegeven moment moet je gewoon ophouden met zoeken. Het onderwerp werd eigenlijk steeds leuker. Ik ben momenteel ook met mijn begeleidster een artikel aan het schrijven over mijn onderzoek dat we mogelijk gaan publiceren. Het is echt een ongelooflijk leerzame ervaring om dat samen te doen met een ervaren advocate! Echt super leuk!"

Wat viel tegen? Wat viel mee?
"De flankerende cursussen vond ik over het algemeen niet zo boeiend, behalve de cursus presenteren. Dat hadden we vier weken lang elke vrijdag en dat was echt superhandig. Hoe slecht het ook is, ik heb tijdens mijn hele studie geen enkele presentatie hoeven houden. Ik geloof dat ik twee keer een oefenrechtbank heb gehad en toen was ik beide keren rechter, dus gepleit heb ik ook nooit. Ik had dus weinig ervaring vanuit mijn studie met public speaking. De lerares slaagde er meteen in om iedereen enthousiast te maken en om ervoor te gaan. We waren met een stuk of tien studenten en moesten elkaar steeds beoordelen. Dat ging er behoorlijk kritisch aan toe, maar natuurlijk werden veel positieve dingen uitgebreid belicht. Dat was echt heel handig. Je weet vaak niet goed hoe anderen jou zien. Je eigen presentatie werd ook gefilmd dus je kreeg jezelf terug te zien. Was nuttig!"

Zou je andere studenten aanraden een dergelijk traject te doorlopen?
"Ja, absoluut. Het is eigenlijk een soort combinatie van een scriptiestage en meeloopstage, maar het verschil is dat je als medewerker in dienst treedt, je krijgt ervoor betaald en het traject duurt minstens vier maanden. Ik had al eerder een studentstage gelopen, maar dat was maar zes weken; als je net iedereen een beetje leert kennen en begrijpt hoe het er aan toe gaat, ga je weer weg. Dit was heel anders! Ik vond het echt een supergoede ervaring!"