Je bent verkozen tot de beste rechtenstudent, had je dat verwacht? Het voelt zeker wel goed om te weten dat je de beste bent?
"Ik ben door de decaan getipt en die zei dat ik wel kans maakte. Ik heb mezelf toen aangemeld, maar ik had geen idee of ik zou winnen. Het voelt een beetje raar en toch ook wel leuk, maar ik voel mezelf niet heel bijzonder. Ik wist niet eens dat m'n gemiddelde rond de negen lag!
Op je cijferlijst staan alleen maar hoge cijfers, je gemiddelde is een negen-plus. Wat is het geheim daarachter? |  |
Ik denk dat het heel erg helpt dat ik het echt leuk vindt, de studie ligt me heel erg goed en ik was ook zeer gemotiveerd. Ik vind het leuk om te puzzelen met de regels en er creatief mee om te gaan.
Ik heb m'n studie altijd serieus genomen. In het begin ging ik wel naar elk college, maar op een gegeven moment wist ik dat in de colleges niets nieuws verteld werd. Tegen het einde van mijn studie ging ik bijna nooit meer. Ik nam zelf alle stof door en maakte samenvattingen die ik dan leerde. Belangrijke dingen in het boek onderstrepen hielp ook.
Ik wil altijd precies weten hoe dingen in elkaar steken en het helemaal snappen. Ik wilde soms teveel details weten, ook als daar niet naar gevraagd zou worden. In mijn studie ben ik best perfectionistisch, maar voor de rest eigenlijk helemaal niet. Het is niet zo dat ik de rest van mijn leven door mijn studie liet bepalen.
Wat vonden je vrienden en medestudenten hiervan, waren zij niet gefrustreerd en jaloers? Zit het in de familie?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik het niet aan mensen vertelde, want dat vind ik best wel moeilijk. Goede vrienden waren nauwelijks verbaasd als ik weer een hoog cijfer had gehaald. Alleen familie en goede vrienden waren op de hoogte.
Mijn broertje en zusje studeren ook en doen het erg goed. Misschien zijn zij wat minder perfectionistisch, maar bij hen gaat het ook heel goed. Mijn ouders hebben beiden gestudeerd, maar zij hebben er nooit achteraan gezeten. Ze hebben altijd benadrukt dat het studeren en hoge cijfers halen niet zo belangrijk en zeker niet het enige in het leven is. Ze willen dat we doen wat we leuk vinden. Het is gewoon vanzelf zo gegaan.
Waarom heb je gekozen voor de richting Europees en Internationaal recht?
Dat vond ik vanaf het begin het meest interessant. Ik wilde eerst beleid en bestuur in internationale ogranisaties doen en was van plan om maar een jaar rechten te studeren. Na dat jaar merkte ik dat ik het juridische superleuk vond. En daarnaast is mijn opleiding wat breder, met geschiedenis, internationale betrekkingen en talen, dat sprak mij aan. Ik heb ook Nederlands recht gedaan, dat was omdat ik niet goed kon kiezen. Ik ben er nog niet klaar mee, ik moet nog één vak en een scriptie, maar ik wil het zeker afmaken.
Naast verplichte onderdelen volgde je ook vakken als Verbintenissenrecht, Personen- en Familierecht, Sociaal recht en Strafrecht. Had je daar nog wel tijd voor? En waarom deed je extra vakken?
Dat waren onderdelen van Nederlands recht. Overigens heb ik het in zes jaar gedaan, in plaats van vier. Wel heb ik altijd op schema gelopen. Ik denk dat ik wat meer aan de studie zat dan de gemiddelde student.
Je hebt ook nog in Frankrijk gestudeerd, kun je hier iets meer over vertellen?
Dat was echt een superleuke ervaring! Ik zat een semester in Parijs. Sowieso is het heel leuk om in het buitenland te studeren, nieuwe mensen te leren kennen en natuurlijk een andere cultuur. Het onderwijssysteem daar was heel anders. Je moest gewoon alles wat tijdens de hoorcolleges verteld werd en wat er in het boek stond uit je hoofd leren. Voor de werkcolleges moest je cases voorbereiden. Hier in Nederland is het veel meer zelf nadenken en moet je inzicht hebben, maar daar was het een kwestie van alles uit je hoofd leren en onthouden. Dat was heel anders en daar moest ik wel aan wennen.
Hoe belangrijk vond je je studie? Hechtte je ook veel belang aan andere activiteiten, wat deed je zoal naast je studie? Hield je het gemiddelde al vanaf het begin in de gaten?
Studie vond ik wel écht belangrijk, ik heb een groot verantwoordelijkheidsgevoel maar ik was helemaal niet alleen aan het studeren. Ik vind het leuk om met vrienden af te spreken. Ik had ook bijbaantjes, eerst in de thuiszorg en later was ik student-assistent. Ik moest dingen uitzoeken en rapportjes opstellen voor de vakgroep internationaal recht. Het was heel leuk om te doen.
Ik heb ook stage gelopen bij het Ministerie van Buitenlandse Zaken, op de afdeling internationaal recht. Daar deed ik literatuuronderzoeken, woonde vergaderingen bij en moest van alles en nog wat uitzoeken. Erg interessant.
Verder was ik ook lid van een studentenvereniging en heb ik in commissies gezeten. Bestuur heb ik nooit gedaan, dat is niet echt aan mij besteed.
Wat doe je nu en wat zijn je plannen voor de toekomst?
Ik wil Nederlands recht afmaken en ben momenteel aan het promoveren. Ik doe een heel leuk onderzoek, dat erg praktisch gericht is. Het gaat over anti-discriminatie wetgeving in Nederland, België, Hongarije en Estland. Hiervoor bestaat een Europese richtlijn; in het onderzoek wordt er gekeken hoe de richtlijn in deze landen is geïmplementeerd en wat dat voor gevolgen heeft voor minderheden daar. We gaan naar die landen toe, dus er zijn ook nog leuke reisjes aan verbonden.
Na vier jaar wilde ik nog niet echt aan het werk gaan, dus vandaar dat ik ook Nederlands recht nog ga afmaken. Dat doe ik gewoon even tussendoor. Ik hoef nog maar één vak af te ronden en misschien kan ik voor m'n scriptie iets regelen in combinatie met m'n promotie-onderzoek.
Ik weet nog niet wat ik ga doen als ik helemaal klaar ben, maar daar kan ik nog lang genoeg over nadenken. Ik kan heel veel kanten op, dus dat is nog helemaal open…"
|
ShareThis
