Tokio, wat een ervaring!

Hans Krouwel, student aan de Erasmus Universiteit te Rotterdam, liep bij Loyens en Loeff een stage van een maand te Rotterdam en vloog daarna naar hun vestiging in Tokio. Voor rechtenstudie.nl doet hij verslag van deze bijzondere ervaring.

Het telefoontje van Loyens & Loeff kan ik me nog goed herinneren. Ik kon het bijna niet geloven: Loyens & Loeff, Tokio, ik..? Vanaf dat moment is de tijd echt gevlogen.

Niveau en snelheid in Rotterdam
Normaalgesproken begin je met een Nederlandse stage van één maand. In mijn geval werd dit de praktijkgroep arbeidsrecht op kantoor Rotterdam. Hoewel ik in het begin wel even moest wennen aan het niveau en de snelheid waarmee gewerkt werd, was ik uiteindelijk toch in staat om een, alhoewel bescheiden, bijdrage te leveren.

Voordat ik het wist werd mij tijdens mijn laatste vrijdagavondborrel al weer een goede vlucht toegewenst. Ik schrok er zelf een beetje van. Morgenochtend zou ik de wereld overvliegen naar een land waarvan de taal en de cultuur mij grotendeels onbekend waren! Bovendien zou ik in tegenstelling tot mijn stage in Rotterdam deel uitmaken van een relatief klein kantoor. Aldus stapte ik met een gezonde hoeveelheid spanning het vliegtuig in. Veertien uur later kwam ik aan op Narita Airport; het begin van vijf fantastische weken.

Slechts een handvol slapende Japanners in Tokio
Net als mijn stage in Rotterdam werd ik ook in Tokio bijzonder hartelijk ontvangen. Ik kreeg al snel bewondering voor de wijze waarop men hier werkte. Zo had iedereen natuurlijk zijn eigen praktijk, maar werd er eveneens veel tijd en moeite gestoken in acquisitie. Zo werden verschillende seminars georganiseerd waar Loyens & Loeff en het Nederlands ondernemings- en fiscaal recht onder de aandacht werden gebracht. Leuk om daarbij te vertellen is, dat ik als stagiair de mogelijkheid kreeg om mee te werken aan enkele presentaties hiervoor. Ik moet dan ook zeggen dat ik best een beetje trots was toen er 'slechts' een handvol Japanse bezoekers tijdens deze presentaties in slaap vielen. 'Slechts?' Zul je je misschien afvragen... Je zou namelijk bijna vergeten dat een stage in Japan toch echt wel iets anders is dan een stage in Nederland. Zo moet je het indommelen van zo'n 10 à 20 procent van je publiek tijdens een seminar dan ook zeker niet als een belediging zien. Ook moet je niet gek opkijken wanneer er tijdens een bespreking met een cliënt, niet alleen de cliënt zelf, maar ook zijn adviseur, broer en vader aan de gesprekstafel aanschuiven en dat deze laatste vervolgens een laptop uit zijn tas tovert die wij in Nederland slechts kennen van de betere sciencefictionfilms.

Naast de stage zelf bleek de stad Tokio meer dan genoeg te bieden. Zo is de stad zo verschrikkelijk groot dat je elke avond wel een andere wijk kunt verkennen. Van het oude Ueno of Asakusa waar je met de lokale onderwereld in bad kunt zitten tot het moderne Shibuya of Shinjuku waar de neon-lichten en tv-schermen Time Square doen verbleken. Van het gigantische lawaai dat uit de talloze speelhallen galmt, tot de serene rust van de verschillende tempelcomplexen. Van het indrukwekkende uitzicht vanaf de Tokio Tower op de 'betonnen zee' waar zo'n 30 miljoen mensen wonen tot de weloverwogen aanleg van schitterende Zen-tuinen.

Al met al twee bijzondere maanden waarin je naast een kijkje in de keuken van de advocatuur een speciale buitenlandse ervaring kunt opdoen!
    | Mail de redactie | Print